Μια γουλιά - 2 τζούρες και ξανά και ξανά και ξανά..
Ξύπνησα σήμερα, με μια θηλιά στο λαιμό μου. Το στόμα μου ήταν ξηρό. Τα μάτια μου πονούσαν. Το σώμα μου νεκρό. Αρρώστησα μάλλον- ανάβω τσιγάρο.
Γιατί οι κύκλοι να είναι απροσάρμοστοι; Πάντα αμφιβάλλεις για τον ευατό σου, νομίζοντας πως εσύ ευθύνεσαι για όλα τα κακώς κείμενα και μισείς τον εαυτό σου, ενώ θα έπρεπε να τον προσέχεις σαν φυλαχτό.
Ρουφάω τον καπνό των νεκρών μου κυττάρων και τα διώχνω απο το σώμα μου. Τα πάντα είναι διαφορετικά απο 'μας. Γι αυτό τίποτα δεν είναι ποτέ ιδανικό. Έξω ο ήλιος μεγαλοπρεπώς χτυπάει το κρύο έδαφος αλλά όλοι ζούνε για τη νύχτα- που τα νιάτα ξεχύνονται στους δρόμους κι ενώ θα έπρεπε να σκορπίζονται γέλια σε μια ιεροτελεστία χαράς και ανεξαρτησίας, τ'αγόρια ψάχνουν ανοιχτά κρεβάτια, τα κορίτσια παράτολμες ψευδαισθήσεις χαράς, τα αυτοκίνητα τρέχουν σαν τρελά, τα κοράκια ουρλιάζουν πάνω απο τ'αυτιά τους. ΦΛΟΓΑ. Σπίθες. Σπίθες και εκρήξεις χρειαζόμαστε. Διαστημόπλοια να μας οδηγήσουν στην αγάπη. Γιατί η αγάπη κατοικεί σε ένα άλλο άστρο, ενα άστρο τόσο λαμπερό όσο το πρόσωπο μιας νεράιδας που καθρευτίζεται σε μια λίμνη. Σ'ένα άστρο τόσο μεγαλοπρεπές και ζωντανό που μπορέι να πολεμήσει τον πιο μεγάλο και τον πιο εχθρικό σίφουνα.
Μην προσπαθείς να με κοιτάς στα μάτια. Τα μάτια θέλουν να ξεχύνονται και να σε ανακαλύπτουν. Είναι άδικο να θέλω να αποτρέψω το ταξίδι μου στα μάτια σου, αλλά αυτό θα κάνω.
Μην προσπαθείς να μου απλώσεις τα χέρια. Τα χέρια θέλουν ζεστασιά και η παλάμη χάδι. Είναι σκληρό να μου δίνεις ένα κόσμο με καρφιά.
Μην προσπαθείς να μου προσφέρεις χαος. Έχω τα δικά μου αποθέματα.
Ένα ζεστό σεντόνι θα με καλύψει και θα με πάρει απο εδώ. Δεν έχει μείνει τίποτα πια.
Δεν μπορώ να σου προσφέρω τη Σελήνη. Την μίσεις όσο μισείς και μένα.
And if you leave me now- you leave all that we were undone.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου